Łuczanowice

Stary łuczanowicki dwór, świadek najdawniejszej historii miejscowości, spłonął w XVIII w. Wówczas na jego miejsce zbudowano nowy, parterowy, na rzucie prostokąta, w stylu barokowo-klasycystycznym. Modrzewiowe deski zostały otynkowane, mansardowy dach pokryto gontem. W połowie XX w. został jednak rozebrany ze względu na zły stan techniczny. Do dzisiejszych czasów pozostał zaprojektowany w 1902 r. przez znanego krakowskiego architekta, Tadeusza Stryjeńskiego, dwór, który był połączony z wcześniej istniejącym jednym skrzydłem, a który wchłonął w swoją bryłę dawną kaplicę ariańską. Ten wybudowany w 1905 r. w stylu neogotyckim piętrowy budynek łączy dwa materiały budowlane: cegłę i piaskowiec, a zewnętrzne ściany ma ozdobione zendrówką (specjalnie wypalaną cegłą ceramiczną służącą do ozdoby). Nad głównym wejściem widnieje herb Mycielskich, ostatnich właścicieli Łuczanowic, a wewnątrz widać jeszcze dawną świetność wyposażenia, np. piece czy posadzki. Kaplica w dworku istnieje do dzisiaj, pełniąc obecnie funkcje kaplicy rzymskokatolickiej parafii św. Grzegorza w Ruszczy.

marzec 7th, 2008

Wstecz